CZYTELNIA

Intensywność świadomości życia

 

Do życia trzeba nie lada odwagi. W ziarnie, które nie wykiełkowało, i w tym, które rozrywa już łupinę, ukryta jest ta sama moc. Jednak tylko to, które rozrywa łupinę, może rzucić się w wir życia.

Nasza przygoda z losem wymaga śmiałości i pogodzenia się z myślą, że nie da się żyć, opierając się tylko na doświadczeniu innych. Nie można obserwować tego, co się dzieje, cudzymi oczyma. Każde życie jest inne.

Każdy ma w sobie coś godnego pochwały. Słowa uznania, jeśli nie są pochlebstwem, oznaczają zrozumienie. W głębi duszy wszyscy jesteśmy wyjątkowymi istotami. Żaden człowiek nie jest lepszy od innych.

Nauczmy się dostrzegać wielkość drugiego człowieka, a dostrzeżemy również własną wielkość. Postarajmy się odkryć to, co w danym człowieku najlepsze, i powiedzmy mu o tym. Każdy z nas potrzebuje takiego lustra. Nie zawsze dostrzegamy swoją moc, wyjątkowy urok lub dary, jakimi zostaliśmy obdarzeni i jak wielką wartość wnosimy w życie innych ludzi.

Intensywność życia zależy od naszego podejścia. Pewnie niektórzy malarze zachwyciliby się talerzem winogron, który stoi na stole, i staraliby się oddać soczystość owoców, ich barwę, światło i kształt.

Ale patrząc na winogrona, powinniśmy kierować myśli także ku krzewom winorośli, wyobrazić sobie, jak grona dojrzewały i jakie obfite były zbiory. Powinniśmy myśleć o sklepie, w którym sprzedawać będą wino z tej czy innej winnicy, i o ustach, które będą je kosztować. Powinniśmy zauważyć, że talerz pochodzi z Chin, i wyszperać z pamięci wszystko, co wiemy o tym kraju, o sztuce. Powinniśmy spojrzeć na blat stołu i zastanowić się, z jakiego drzewa został zrobiony, jakie było drzewo, kto je ściął i jak wykonał ten stół. 

Gdy patrzymy na rzeczy w ten sposób, wzbogacamy naszą wyobraźnię i otwieramy się na bogactwo świata. Tego powinniśmy uczyć nasze dzieci.

Inspiracja: „Prorok” aut. Khalil Gibran

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *