CZYTELNIA,  MEDIACJE,  MENTORING

Jaka jest współczesna matka?

Rola matki w wychowaniu dziecka jest tak samo istotna, jak rola ojca. Ale na czym zasadza się rola matki? Na jej cechach biologicznych i psychicznych, jej osobowości, ideach, systemie wartości, na wzorcach postępowania występujących w grupie społecznej, w której żyje oraz na poziomie identyfikacji z tą grupą.

Kto określa, na czym polegają obowiązki i prawa macierzyńskie? Przede wszystkim społeczeństwo i wzorce kulturowe.

Od narodzin dziecka znaczenie matki jest niebagatelne dla jego prawidłowego rozwoju. Dlatego rola matki powinna opierać się na bezwarunkowej miłości i zaufaniu, a jej obecność w życiu maleństwa powinna służyć budowaniu pewności siebie oraz poczucia własnej wartości. Jakość relacji na linii matka – dziecko decyduje o psychicznym i emocjonalnym rozwoju dziecka.

Matka to najważniejsza osoba w życiu dziecka, bez względu na to, czy dziecko ma tydzień, miesiąc, rok, trzy lub pięć lat, czy siedemnaście.
Brak bliskiej relacji między matką a dzieckiem skutkuje bardzo poważnymi konsekwencjami dla rozwoju dziecka, np. fizyczny brak matki w pierwszych tygodniach, miesiącach życia dziecka może powodować objawy m.in. choroby sierocej. Kobieta w życiu dzieci ma niebagatelny wpływ na poziom empatii, wrażliwości, na ciepło domowego ogniska, które przekładają się pośrednio na rozwój społeczny dziecka na jego poczucie wartości i odwagę życiową.

Szczególną misją mamy jest podtrzymywanie więzi rodzinnych, ale i kultywowanie tradycji. To mama jest strażniczką ogniska domowego, to ona jak nikt inny potrafi obdarzyć miłością, zaspokaja potrzeby biologiczne i psychiczne dzieci, uczy, jak okazywać swoje uczucia, jak je wyrażać.

Istotne znaczenie odgrywa również jakość komunikacji matki i dziecka. Mowa matki stanowi jakby komentarz do tego, co dzieje się wokół dziecka i co dziecko robi. Matka także, obok ojca, jest wzorem do naśladowania dla dzieci. W oczach dzieci jest autorytetem, któremu chce się zaimponować. Jeżeli matka, tak jak ojciec, okazuje szacunek, wykazuje troskę, uważność, tolerancję i cierpliwość wobec bliskich ale i innych ludzi, tego samego uczą się ich dzieci. Zostają zaszczepione w nich na życie wartości. Nie tylko to co mówią rodzice dziecku, a przede wszystkim to co robią na co dzień w róznych sferach życia, ma ogromne znaczenie.

Matka dostarcza wzorca kobiecości, zarówno dla dziewczynek, jak i dla chłopców. Ułatwia córkom identyfikację z własną płcią, synom zaś pierwsze bliskie relacje z dziewczętami, kobietami w wieku dziecięcym, dojrzewania i później również. Ma ogromny wpływ na umiejętność budowania relacji, związków przez dojrzałych mężczyzn, którymi synowie mają się stać, nie zaś mentalnie pozostawić ich chłopcami w spodenkach i podkolanówkach, chowających się w niekomfortowych sytuacjach za maminą spódnicą lub stosujący strategie uników. Także kobiety czerpią wzorce kobiecości, sposobu bycia, w relacjach międzyludzkich, z innymi kobietami, przede wszystkim z mężczyznami, obserwując mamę, tatę, ich wzajemną komunikację oraz ich komunikację na styku z innymi kobietami i mężczyznami.

Matka jest niezbędna, by dziecko mogło się prawidłowo rozwijać w każdej sferze swojego życia. Rdzeń pojmowania macierzyństwa wydaje się być niezmienny – matka jako rodzicielka i ta, która dba o „emocjonalne zaplecze” najbliższych.

A jaka jest percepcja roli matki w oczach społeczeństwa? Obraz matki zmienia się na przestrzeni wieków – co do tego nie ma wątpliwości. Są samotne matki, tzw. matki Polki wiodące cierpiętnicze, pełne poświęceń życie, matki robiące karierę zawodową, sfocusowane na sobie, matki poświęcające się dla dobra rodziny, rezygnujące z siebie, matki robiące karierę swoimi dziećmi, które chcą sukcesu swoich dzieci i swojego tym samym, są także matki samotne w związkach, które przejmują wszystkie obowiązki na siebie, bo nie mają oparcia w partnerze i muszą przejąć dowodzenie, są także matki perfekcjonistki, które po prostu lubią rządzić i kontrolować wszystko, nierzadko „wycinając” z organizacji życia codziennego a często także marginalizując swego partnera.

Matki zostały „skatalogowane” w pięć głównych modeli:
matki – gospodyni domowej,
matki – opiekunki,
matki – wychowawczyni,
matki – integratorki życia rodzinnego,
matki – zaspokajającej potrzeby domowników.

Każda z tych ról to nieco inne umiejętności i cechy osobowościowe. Każda stawia też inne wymagania i zadania do realizacji. Oczywiście, istnieją różne warianty macierzyństwa, stąd potrzeba edukacji i wzrostu świadomości społecznej, by wspomóc efektywne wypełnianie rodzicielskich obowiązków.

Tzw. tradycyjne wartości związane z „misją macierzyństwa”, takie jak czystość, wierność, ofiarność/poświęcenie, bezinteresowność czy religijność, odchodzą w niebyt, przestają cieszyć się popularnością ze względu na kryzysy wartości i przemiany w życiu, nie tylko społecznym, w tym także rodzinnym, co widać gołym okiem.

Współczesna matka – jaka ona jest? Pod wieloma względami na pewno ma łatwiejsze życie aniżeli jej mama lub babka, pod innymi jest jej zdecydowanie trudniej. Ale czy istnieją uniwersalne prawdy o współczesnej matce? Psychologowie i socjologowie dywagują, roztrząsają. Co odkryli o współczesnych matkach? Kilka ciekawostek, kilka uogólnień. Czy to jest prawda o tobie, o mnie, o nas?

Wedle aktualnych badań, które rzucają światło na to, jak wygląda życie współczesnej matki – matki są przede wszystkim samotne, niewyspane, żyją w pędzie dnia codziennego. Samotne także w związkach. Na swoje życzenie lub też w wyniku braku wsparcia/wspóldziałania, nieobecności ojca dziecka/dzieci.

Matki mają bliską więź z córkami, co więcej, ta więź pogłębia się z wiekiem. Im starsze jesteśmy – i my, i one – tym bliżej siebie jesteśmy. Najgłębsza więź między matkami a córkami jest – zdaniem badaczy z Oxfordu oraz Uniwersytetu Northeastern w Bostonie – kiedy nasze córki same są już gotowe do macierzyństwa. Co ciekawe z badań wynika, że matki wolą rozmawiać z córkami, a nie z partnerami.

Matki korzystają z nowoczesnej technologii. Ankieta przeprowadzona wśród 2,5 tys. matek na Baby Center pokazała, że technologia nie ma przed nami tajemnic. Mamy smartfony, kupujemy tablety częściej niż reszta społeczeństwa i częściej niż inni wyszukujemy potrzebne nam informacje w internecie.

Matki siedzą na portalach społecznościowych. Przeciętna współczesna matka codziennie spędza czas na FB – wynika z ankiety przeprowadzonej na zlecenie amerykańskiej firmy Performics. Swego rodzaju okno na świat, źródło informacji rozmaitych ale i życie towarzyskie.

Badania pokazały, że im więcej dzieci, tym dłuższe życie matki. Najlepiej, jeśli dzieci jest … sześcioro lub więcej – do takich wniosków doszli naukowcy z australijskiego uniwersytetu w Nowej Południowej Walii.

Wedle badań dogodnym miejscem do zamieszkania dla matek mogłaby być Norwegia. Jak wynika z raportu Save The Children – Norweżkom jest pod każdym względem łatwiej jako matkom. Żyją dłużej od mam z innych krajów (mimo że większość nie ma w/w sześciorga dzieci).

Okazuje się, że mężowie/partnerzy życiowi (a przynajmniej mieszkańcy Wielkiej Brytanii) uważają w znaczącej większości, że ich mamy gotują lepiej od partnerek i wkładają w to więcej serca i troski. Ale my wiemy, że bywa różnie.

Rzadko jesteśmy obiektywne. Brak obiektywizmu może mieć poważne konsekwencje dla zdrowia naszych dzieci – z artykułu w „Archives of Pediatrics and Adolescent” wynika, że ponad 80 % mam otyłych dzieci tudzież dzieci z nadwagą nie zauważa problemu, uznając, że waga ich dzieci jest idealna. Z kolei 20 % mam dzieci o idealnej wadze, myśli, że ich dzieci powinny być grubsze. Otyłość dziecięca jest problemem społecznym i prowadzi do wielu ciężkich chorób, o czym szczęśliwie coraz więcej się mówi.

Nie fiksujemy się na obraz matki w reklamach. Jak wynika z ankiety przeprowadzonej przez portal Baby Center, czujemy się jako matki raczej zestresowane, pod presją, a nie piękne, wypoczęte i fit. A reklamy i programy o perfekcyjnych matkach, które robią wszystko i znają się na wszystkim i są doskonałe we wszystkim, czego się dotkną lub choćby spojrzą, tylko nam dodatkowo podnoszą ciśnienie.

Wiele badań potwierdza, że oksytocyna (zwana hormonem miłości), której po porodzie i w trakcie karmienia piersią w nadmiarze, pozwala zbudować głęboką, piękną więź z dzieckiem. I to punkt wyjścia do budowania wyjątkowej, ponadczasowej relacji matki z dzieckiem.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *