Coaching,  CZYTELNIA

Samokrytyka

Zdarza Ci się strofować siebie dniami, tygodniami, miesiącami czy nawet latami za brak odwagi, potknięcia, niepowodzenia, błędne decyzje?

Postanów, że zaniechasz znęcania się nad sobą. To jedna z największych zbrodni przeciw sobie, jaka popełniana jest po wielokroć, nie zdając sobie sprawy z konsekwencji. To recydywa.

Przekonanie o własnej niedoskonałości skłania do, jak się wydaje, słusznych, aczkolwiek bardzo krzywdzących zachowań.

Wiedz, że wątpliwości co do każdej swojej decyzji i permanetne niezadowolenie z siebie to forma przemocy wobec siebie, ponieważ są niesprawiedliwe. Niesprawiedliwość to przejaw przemocy.

Sprawdź, czy zdarzają się Tobie takie praktyki i jeśli tak, zaprzestań. 

  • Nigdy nie nagradzasz siebie i nie doceniasz tego, co zrobiłaś, co osiągnęłaś, A jeśli już nawet pokusisz się o nagrodzenie siebie, to używkami, kompulsywnym jedzeniem lub zakupami. 
  • Nie jesteś usatysfakcjonowana tym, jak zrealizowałaś swoje cele. Mało tego, deprecjonujesz to, co zrobiłaś i wciąż „dowalasz sobie”. Normalnie tak właśnie działa uczucie żalu, rozgoryczenia, poirytowania – zadaje mniejszy lub większy ból emocjonalny, aby następnym razem postarać się bardziej. Ale przecież nie ma potrzeby siebie biczować. Po to każdy ma inteligencję, by siebie wspierać, wzmacniać, rozwijać, a nie karać.
  • Podświadomie doprowadzasz do niepowodzeń, porażek, np. spóźniając się na ważne spotkanie albo zaniedbujesz naukę, doprowadzając do sytuacji, że nie zdajesz egzaminu. Tłumaczysz sobie, że skoro nie zdałaś wspomnianego egzaminu, odmawiasz sobie przyjemności spędzenia wolnego czasu w gronie znajomych czy wyjazdu na krótki odpoczynek.
  • Przejawiasz zachowania autoagresywne – psychiczne (ubliżanie sobie, poniżanie siebie, drwienie z siebie) lub fizyczne (chęć, by siebie uderzyć, która często zamienia się w agresję wobec przedmiotów albo wobec najbliższych, szczególnie wobec dzieci).

Rozwój osobisty oraz poczucie własnej wartości opierają się mocno na samoświadomości. Jak dobrze zrozumieć, kim jestem, na czym mi naprawdę zależy i jak chcę działać?

Podejmij 4 kroki, które pozwolą Ci żyć blisko siebie z akceptacją dla siebie – słuchaj sygnałów, jakie wysyła Twoje ciało, odczytuj je (uczucia w ciele), znajdź powód, dla którego one wystąpiły (potrzeba) i możesz sama wypracować rozwiązanie, które uwzględnia Ciebie samą. Nie musisz słuchać kogoś lub podporządkowywać siebie, swoich ważnych dla Ciebie potrzeb. Możesz zrozumieć siebie, możesz doprowadzić do nowego rozwiązania, jeśli nie czujesz się dostatecznie uwzględniona. 

Gdy umiesz i chcesz mówić o sobie otwarcie, a także jesteś otwarta na samą siebie ale i na drugą stronę, to łatwiej jest budować bliskie, pełne zrozumienia relacje. Najważniejszą relacją jest ta z samą sobą.

Każdy konflikt można rozwiązać, pamiętając, że mamy potrzeby i że każdy działa na rzecz zaspokojenia swoich potrzeb, a nie przeciwko mnie. Jeżeli widzę to wyraźnie i sama także chcę zaspokoić swoje potrzeby, wówczas można wspólnie poszukać takich rozwiązań, które pozwolą zaspokoić wszystkie te potrzeby, które w danej chwili wybrzmiały, są żywe po jednej i drugiej stronie.

Otwarte wyrażanie siebie, mówienie o swoich odczuciach, uczuciach, potrzebach i równie uważne słuchanie innych w ten sam sposób pomaga wejść w najgłębszy poziom komunikacji.    

Inspiracja: Christophe Andre „Niedoskonali, wolni, szczęśliwi” 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *